Katip Bartleby

Bartleby Washington'daki Sahipsiz Mektuplar Bürosu'nda küçük bir memurmuş. Yönetimde değişiklik oluncabirdenbire işten çıkarılmış. Bu söylentiyi düşündüğümde içimi kaplayan hissiyatı ifade etmem zor. Sahipsizmektuplar! Kulağa “ölü insanlar” gibi gelmiyor mu? Tabiatının ve talihsizliğinin sonucu olarak kasvet yüklü birumutsuzluğa meyletmiş bir adam tasavvur edin. Durumunu daha beter hale getirmek için sahipsiz mektuplarlauğraşmaktan ve onları yakılmak üzere tasnif etmekten daha uygun bir iş var mıdır? Her yıl bu mektuplardan arabadolusu yakılır. Solgun çehreli kâtip bazen katlanmış kâğıtların arasında bir yüzük bulur ama onu takacak parmakbelki mezarda çürümektedir ya da Hızır gibi yetişsin diye gönderilmiş bir banknot ama ihtiyacını karşılayacağı kimseartık ne yemek yiyordur ne de acıkıyordur. Yeis içinde ölenlere teselli, umutsuzluk içinde ölenlere umut, dermansızdertlerin pençesinde ölenlere iyi havadisler dolu mektuplar... Hayatın hengâmesi içinde bu mektuplar, aceleyleölüme koşarlar. Ah Bartleby! Ah insanlık!

(Tanıtım Bülteninden)